کودکان - 724پرس

بعضی غیبت‌ها هیچ‌وقت عادی نمی‌شوند. زنگ مدرسه که به صدا درمی‌آید، همه کودکان به خانه برمی‌گردند؛ اما همیشه یک نفر هست که مسیرش ناتمام می‌ماند. ماکان نصیری، برای خانواده‌اش هنوز همان کودکی است که قرار بود از مدرسه برگردد، کیفش را گوشه اتاق بگذارد و از اتفاق‌های روزش بگوید.

کودکی که باید در حال بازی‌کردن باشد تا تخیلش رشد کند، در حال انجام کارهای سنگین است. کودکی که باید در آغوش پدر و مادرش احساس امنیت کند، در حال چانه‌زدن با مشتریان در خیابان است. این کودکان بزرگسالانی هستند که در کالبد کودکان حبس شده‌اند. آنها مسئولیت را زود یاد می‌گیرند؛ اما عشق و احساسات کودکی که حقشان هست را هرگز تجربه نمی‌کنند.

روزهای آخر سال همیشه حال‌وهوای خاصی دارد. خیابان‌ها باید شلوغ باشد، مغازه‌ها پر از رفت‌وآمد مردم، و شهر کم‌کم بوی بهار بگیرد. در چنین روزهایی معمولاً تلفن‌ها پر از قرارهای دیدار و برنامه‌های نوروزی است؛ صحبت از سفر، خرید عید و دید و بازدیدهای خانوادگی.

💠 گزارش تصویری اختصاصی ۷۲۴پرس از پخش زنده برنامه کودک و نوجوان از شبکه پویا، فرهنگسرای شهر بیرجند

💠 گزارش تصویری اختصاصی ۷۲۴پرس از جشن بزرگ غنچه‌ها (روز کودک)، فرهنگ‌سرای شهر بیرجند

کودکی که سر چهارراه فال می‌فروشد، رؤیایی ندارد، فقط خستگی می‌شناسد. کار کودک، تنها تجاوز به یک قانون نیست؛ شکستن آینده‌ای‌ست که می‌توانست روشن باشد. این یادداشت، روایتی است از واقعیتی که شاید هر روز از کنارش بی‌تفاوت رد شویم، اما تأثیر آن بر جامعه ماندگار خواهد بود.

کودک، قرار نیست پشت چراغ قرمز بسوزد یا زیر آفتاب آجرفروشی کند. قرار است رؤیا ببیند، بازی کند، بخندد. روز جهانی مبارزه با کار کودکان، فرصتی است برای یادآوری سهم ما در ساختن دنیایی که کودکی، فصل رنج نباشد. این متن نگاهی است به مسئولیت جمعی ما برای نجات کودکانی که به‌جای زندگی، زنده‌ماندن را تمرین می‌کنند.

کودکانی را در این شهر می‌شناسم که دغدغه‌هایشان با فکرهای شیرین کودکی تفاوت دارد. آن‌ها جایی برای فکرهای رنگارنگ زمان کودکی در ذهن ندارند و فقط به کار می‌اندیشند. کاری که هم‌قدشان نیست؛ اما راه خوبی برای التیام زخم‌های زندگی است. به بهانه روز جهانی کودکان کار، راوی قصه‌شان می‌شوم.

💠 گزارش تصویری اختصاصی ۷۲۴پرس از جشن بزرگ فرشته‌های روزه اولی، حسینیه جماران بیرجند

باز هم ساسی مانکن در فضای مجازی پرحاشیه شد و این بار با انتشار قطعه «مارمولک» که کمتر از ۴۸ ساعت بیش از ۴۰ هزار بازدیدکننده و شاید هم بیشتر این اثر را دنبال کرده و همچنان نیز در حال وایرال‌شدن است. اما به‌راستی باید دید راز این وایرال‌شدن و دست‌به‌دست شدن این ویدئو آن هم بیشتر در بین قشر نوجوان و سپس فراگیرشدن آن در فضای مدارس چیست؟ ما برای نوجوانانمان کم گذاشته‌ایم یا واقعاً این محتواها آن‌قدر جذاب هستند که به تکه کلام موسیقایی یک نسل تبدیل شوند؟