اجتماعی ایران - 724پرس

در هیاهوی زندگی روزمره، مادران بیش از همه سهم خود را از خود می‌بخشند؛ به فرزندان، به خانواده و به دغدغه‌هایی که بی‌وقفه ادامه دارند. اعتکاف مادرانه، پاسخی آرام و مهربان به همین فداکاری خاموش است؛ فرصتی برای مکث، برای نفس‌کشیدن در هوای معنویت، بی‌آنکه مادر بودن به حاشیه رانده شود.

جامعه، پیش از آن‌که در خیابان‌ها و نهادها شکل بگیرد، در چهارچوب خانواده معنا پیدا می‌کند. خانواده نخستین مدرسه انسان است؛ جایی که نگاه به زندگی، مسئولیت‌پذیری، محبت و حتی امید به آینده، آرام‌آرام در جان افراد ریشه می‌دواند.

در هر گوشه‌ای از کشور که مردم به کمک نیاز دارند یا فرصتی برای خدمت و پیشرفت فراهم می‌شود، نام بسیج به چشم می‌آید. این نهاد مردمی با حضور فعال در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی، علمی و اقتصادی، نه‌تنها پاسخگوی نیازهای فوری جامعه است، بلکه با روحیه جهادی و همکاری داوطلبانه، سهم مهمی در توانمندسازی مردم و توسعه کشور ایفا می‌کند.

۲۶ مرداد ۱۳۶۹، روزی که زمین‌وزمان به احترام ایستادند و آسمان میهن مملو از پرواز کبوتران آزادی شد. در دفتر تاریخ ایران این روز با نام حماسه و افتخار گره‌خورده است؛ چون ایران در این روز پس از سال‌ها چشم‌انتظاری دوباره دلیرمردان خود را در آغوش کشید.

در روز ملی بزرگداشت شهیدان مدافع حرم، نگاهی می‌اندازیم به قصه مردانی که از دل شهرها و روستاهای ایران برخاستند تا از حرم‌های اهل‌بیت (ع) در برابر حملات تروریستی دفاع کنند. آنان با ایمان، فداکاری و شجاعت، مرزهای جغرافیایی را پشت سر گذاشتند تا مرزهای عقیده و حرمت را حفظ کنند؛ و نامشان با عنوان «شهید مدافع حرم» در دل‌ها و تاریخ جاودانه شد.

کودکی که سر چهارراه فال می‌فروشد، رؤیایی ندارد، فقط خستگی می‌شناسد. کار کودک، تنها تجاوز به یک قانون نیست؛ شکستن آینده‌ای‌ست که می‌توانست روشن باشد. این یادداشت، روایتی است از واقعیتی که شاید هر روز از کنارش بی‌تفاوت رد شویم، اما تأثیر آن بر جامعه ماندگار خواهد بود.

کودک، قرار نیست پشت چراغ قرمز بسوزد یا زیر آفتاب آجرفروشی کند. قرار است رؤیا ببیند، بازی کند، بخندد. روز جهانی مبارزه با کار کودکان، فرصتی است برای یادآوری سهم ما در ساختن دنیایی که کودکی، فصل رنج نباشد. این متن نگاهی است به مسئولیت جمعی ما برای نجات کودکانی که به‌جای زندگی، زنده‌ماندن را تمرین می‌کنند.

برنامه نمایشی جهنم در شهرستان فومن شبیه یک هشدار هیجانی یا نمایش اضطراب‌آور برای القای حسی است که پس از مرگ تجربه می‌شود. البته نباید از نظر دور داشت که موضوعات مطرح شده در برنامه، می‌تواند منجر به گفتمان و بحث درباره معاد در بین جوانان و خانواده‌ها شود و به‌این‌ترتیب، به افزایش درک و فهم مشترک بین افراد مختلف منجر شود.

زمین، بی‌صدا نفس می‌کشد و سخاوتمندانه می‌بخشد، اما امروز بیش از همیشه نیازمند توجه ماست. آلودگی هوا، تخریب جنگل‌ها و مصرف بی‌رویه، نشانه‌های هشداردهنده‌ای هستند که به ما می‌گویند باید مسیر را تغییر دهیم. روز جهانی محیط‌زیست، فرصتی‌ست برای بیدارشدن و عمل، پیش از آنکه خیلی دیر شود.

قیام ۱۵ خرداد، نه فقط یک اعتراض، که آغاز بیداری بود. روزی که مردم تصمیم گرفتند تاریخ را خودشان بنویسند، نه فقط نظاره‌گر باشند. این قیام، سرآغاز حرکتی شد که نظام پیشین را لرزاند و نشان داد که آگاهی، شکست‌ناپذیر است. این روز فقط یک یادآوری نیست؛ تلنگری است که به ما هشدار می‌دهد آزادی را آسان از دست ندهیم.