دل شهر دوباره کودک می‌شود، کوچه‌ها پر می‌شود از قدم‌های کوچک و کوله‌هایی که روی شانه‌هایشان سنگینی می‌کند، صدای قدم‌های دانش‌آموزان و ذوقی که در چشم‌هایشان موج می‌زند، خبر از شروع یک فصل تازه می‌دهد.

به گزارش ۷۲۴پرس، اول مهر، فقط باز شدن در مدرسه‌ها نیست، باز شدن پنجره‌ای است روبه آینده. پشت هر نیمکت، کودکی نشسته که شاید هنوز نمی‌داند قرار است در همین کلاس‌ها، بخشی از آینده خودش را بسازد.

اول مهر برای مادرها، بدرقه‌ای از جنس دعاست؛ برای پدرها، نگاهی پر از امید و برای کودکان، نخستین قدم در جاده‌ای که هنوز نمی‌دانند به کجا خواهد رسید. شاید میان همین نیمکت‌ها، رؤیایی متولد شود که سال‌ها بعد نام یک پزشک، معلم، مهندس، هنرمند یا خدمتگزار از این سرزمین را با خود یدک بکشد.

مدرسه‌ها نیز در اول مهر فقط باز نمی‌شوند؛ زنده می‌شوند. با خنده بچه‌ها، با صدای زنگ مدرسه، با گچ روی تخته و با امیدی که هر صبح از پشت درهای مدرسه وارد کلاس می‌شود.

 مهر یعنی هنوز می‌شود از نو شروع کرد... هنوز دفترهایی هستند که سفید مانده‌اند، هنوز رؤیاهایی هستند که نوشته نشده‌اند و هنوز کودکانی هستند که آینده‌شان می‌تواند زیباترین قصه این سرزمین باشد.

چه زیباست مهر، وقتی شهر با صدای خنده کودکان بیدار می‌شود و مدرسه‌ها دوباره جان می‌گیرند. مهر آمده است تا دوباره یادمان بیاورد که آینده از همین نیمکت‌های ساده آغاز می‌شود.

خوش آمدی مهر، خوش آمدی به مدرسه، به کودکی، به رؤیا و به فردا...