دزفول و تاب‌آوری شهری در غبار هزار موشک

به گزارش ۷۲۴پرس، خون‌هایی که در آغوش این خاک به خواب رفتند، مایهٔ حیات این شهر شدند و از رنج آن روزها، شکوه بی‌مانند مقاومت شهر عبور از تاریکی به‌سوی سپیدی را ساختند.

دزفول؛ آنجا که موشک‌ها آمدند تا آرامش را بدزدند، آنجا که به دلیل اصابت ۱۷۶ موشک به شهر «هزار موشک» ایران معروف شد؛ آنجا که رژیم بعثی عراق فکر کرد که با موشک‌های زمین‌به‌زمین و کشتن هزاران زن و کودک بی‌گناه می‌تواند مقاومت را از بین ببرد؛ اما با برخورد با دیوار صلب مقاومت، شکست خوردند. جایی که خون، به‌جای گریه به ریشه‌های این شهر حیات بخشید. هر قطره خون که بر این خاک تشنه ریخت، نه برای گم‌شدن در تاریکی که برای نوشیدن ریشه‌های این شهر بود.

آن روزها که از آسمان آتش می‌بارید، دزفول از میان دود و غبار، تنها یک چیز را به ما آموخت؛ اینکه مقاومت نه یک واژه که یک‌نفس است؛ نفسی که حتی در میانهٔ انفجارها، آرام و استوار به سینهٔ این شهر می‌کشیدند.

دزفول به تاریخ نشان داد، هر جایی که ظلم است، جبهه‌ای برای مقاومت شکل می‌گیرد؛ و این جبهه، همان‌جایی است که صدای حقیقت و عدالت خاموش نمی‌شود و در جبهه مقاومت، سربازان نه برای پیروزی‌های زودگذر، بلکه برای حفظ ارزش‌های انسانی و شرف خود می‌جنگند.

به‌پاس این پایداری در هفتمین سال جنگ تحمیلی به پیشنهاد دولت وقت، دزفول به‌عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به مردم دزفول اعطا شد؛ همچنین چهارم خرداد به نام روز مقاومت و پایداری مردم دزفول در تقویم جمهوری اسلامی نام‌گذاری شد.

و امروز که ایران مقاوم و سرافراز ما همچون همیشه در تاریخ مورد هجمه دشمنان قرار گرفته است، شهر دزفول گلوگاه خوزستان بارها مورد هجمه آتش دشمنان آمریکایی و صهیونیستی قرار گرفت؛ اما تاریخ کهن و پر از صلابت این شهر و مردمانش به دشمنان ایران و ایرانی ثابت کرد که خون‌هایی که در روز مقاومت ریخته شده است پاسدار این شهر و کشور هستند.

ایران کشوری که از میان خون و آتش به شکلی معجزه‌آسا همیشه گل می‌دهد و ثابت می‌کند که هیچ موشکی نمی‌تواند ریشهٔ یک ارادهٔ آسمانی را از زمین بکند. مقاومت، صدای ملتی است که زیر فشار ظلم، قد علم می‌کند و با غرور و ایمان به راهی که می‌پیماید، ادامه می‌دهد.