یک نفر و سخنانش نمی‌تواند تاریخ یک منطقه را بازتعریف کرده و یا تغییرش دهد. اگر این‌گونه بود در عرض چند ثانیه می‌شد نام تمام کشورها را با نام‌های دلخواه جایگزین کرد. تاریخ را نباید دست‌کم گرفت؛ این تاریخ است که هویت یک کشور را می‌سازد؛ تاریخ زیسته شده هیچ‌گاه نمی‌میرد.

به گزارش ۷۲۴پرس، هفته گذشته بود که دو مقام آمریکایی به خبرگزاری آسوشیتدپرس اعلام کردند که دونالد ترامپ؛ رئیس‌جمهور آمریکا قصد دارد در اقدامی تحریک‌آمیز در سفر آتی خود به عربستان سعودی اعلام کند که آمریکا ازاین‌پس خلیج‌فارس را با نام جعلی آن «خلیج عربی» خواهد نامید.

رئیس‌جمهور آمریکا، روز بعدازاین گفتگو در پاسخ به سؤالی درباره گزارش‌های منتشر شده در مورد تصمیم خود برای استفاده از اسامی جعلی برای نامیدن خلیج‌فارس ادعا کرد: «زمانی که به خاورمیانه سفر کنم، از من درباره آن خواهند پرسید و باید درباره آن تصمیم بگیرم».

این صحبت‌ها احساسات مردم ایران حتی ایرانیان خارج از کشور را برانگیخت و در ۲۴ ساعت هشتک خلیج‌فارس جزء پربازدیدترین‌ها در فضای مجازی شد. همچنین از زمان انتشار گزارش آسوشیتدپرس، مقامات جمهوری اسلامی ایران واکنش تندی به این اقدام احتمالی ترامپ نشان داده‌اند، اما ترامپ می‌گوید: «من نمی‌خواهم به احساسات کسی آسیب بزنم. درباره آن تصمیم خواهم گرفت».

در حالی این فشارهای روانی مقامات آمریکا بر روح و روان ایرانیان با هر گرایشی چنگ انداخته که شواهد تاریخی همه‌وهمه نشان از وجود پارسی بودن این دریا می‌دهند. چنان‌که در نامه‌ای که از آرشیو وزارت خارجه و در حاشیه افتتاحیه ششمین کنفرانس تاریخ روابط خارجی ایران با عنوان «دو سده مذاکره در تاریخ دیپلماسی ایرانی» با حضور مرحوم دکتر امیر عبداللهیان؛ وزیر فقید امور خارجه منتشر شد این موضوع به‌خوبی قابل‌ملاحظه است؛ چراکه در دوران قاجار، فیصل بن ترکی، رئیس وقت آل سعود، به ناصرالدین‌شاه نامه نوشته و در آن اسم از خلیج‌فارس برده است.

همچنین ابوریحان محمد ابن احمد البیرونی الخارزمی در کتاب "التفهیم لاوائل صناعت التنجیم" ضمن شرح تقسیم‌بندی‌هایی که تا آن زمان در مورد چهره جغرافیائی زمین متداول بود، در باره تقسیم‌بندی‌های یونانیان می‌گوید که آنان خشکی‌های جهان را به قاره ایسیا "آسیا"، لوبیه یا لیبیه "آفریقا" و اوربی "اروپا" تقسیم کرده و آب‌های زمین را عبارت از یک اقیانوس کناری دانستند که کره خشکی را دور زده و چهار دریا به شرح زیر و با نام‌های زیر از آن به داخل صفحه مسطح خشکی پیش رفته‌اند:

۱- دریای متوسط Mediterranean    که در عصر رومیان خلیج روم Roman Gulf  نام گرفت.

۲- دریای خزر Caspian Sea که دریائی باز و متصل به اقیانوس کناری فرض می‌شد.

۳- خلیج پارس Sinus Persicus که در عصر رومیان، به شیوه ایرانیان "دریای پارس Mare Persicum  نام گرفت.

۴- خلیج عربی یا Sinus Arabicus که به دریای سرخ کنونی اطلاق می‌شد.

باوجود گواه بودن تاریخ اما هویت و شخصیت دلال منش ترامپ باعث می‌شود او دائماً تمام دنیا را تنها به دید طعمه برای آمریکا ببیند؛ این در حالی است که گاهی ملت آمریکا نیز خود از تصمیمات ناراضی بوده و یا نفعی از آن نمی‌برند. ترامپ فراموش کرده که تاریخ و جغرافیا و مرزهای هویتی هر کشور را دلالی و سهم‌خواهی تغییر نمی‌دهد؛ تاریخ را نمی‌توان تغییر داد و تاریخ زندگی شده هیچ‌گاه میرا نیست.

تاریخ و جغرافیا همان اصولی است که ترامپ باید پیش از کاندیداتوری برای ریاست‌جمهوری آن‌ها را می‌گذراند، اما اکنون ناآگاهی از هویت سرزمین‌ها باعث شده او سخنان بی‌پایه و اساسی را در مقابل جهانیان بر زبان آورد. تنها سه سال دیگر ترامپ از ریاست جمهوری خداحافظی می‌کند و دریای پارس تا همیشه تاریخ با همین نام پابرجا خواهد ماند.

ترامپ و دولت آمریکا با این تصمیم و سخنان خود نشان دادند که نه‌تنها دشمن نظام جمهوری اسلامی بلکه دشمن ملت و پهنه وسیع کشور ایران با تمام تمدن چندین هزارساله‌اش هستند؛ بی‌خبر از آنکه تمدن و تاریخ هیچ‌گاه زایل‌شدنی نیست. این صحبت‌ها نشان داد که ترامپ هر سمتی باشد سمت خلیج‌فارس نیست؛ سمت ایران نیست؛ آن چیزی که در ذهن او به‌عنوان نفر نخست آمریکا پیاده‌روی می‌کند تنها منافع اوست؛ حال این منافع در گرو ازدست‌دادن تاریخ و هویت دیگر کشورها باشد یا نه برایش تفاوتی نمی‌کند. غافل از اینکه هویت‌ها را آدم‌ها نمی‌سازند؛ تاریخ‌ها می‌سازند...