ساعت از سپیده‌دم گذشته بود و آسمان غزه، این بار سرخ‌تر از همیشه بود؛ انگار آسمان هم می‌دانست که در این سپیده‌دم، چیزی در حال تغییر است. در روز مقدس شبات (روز آرامش و نیایش)، صدایی از دل غزه برخاست که هیچ راداری آن را پیش‌بینی نکرده بود! نه موساد، نه شاباک، نه آن ارتش مجهزی که سال‌ها به خود می‌بالید؛ هیچ‌کدام نتوانستند لحظه‌ای را که تاریخ در آستانه تغییر بود، تشخیص دهند.
به گزارش ۷۲۴پرس، دقایقی بعد، بیش از ۵ هزار راکت هم‌زمان از غزه شلیک شد و گنبد آهنین - آن سپر تبلیغاتی که میلیاردها دلار هزینه برداشته بود - در برابر این حجم آتش، مبهوت ماند. دیوارهای فولادی و بتنی، آن سدهای بلندی که سال‌ها نماد «امنیت» اسرائیل بودند، در برابر اراده‌ای آهنین، مثل کاغذ پاره شدند و در همان ساعات اولیه، نظامیان حماس از ۱۵ نقطه از مرزها گذشتند و وارد سرزمین‌های اشغالی شدند؛ دست‌های خالی، اما دل‌های سرشار از باور...
هیچ‌کس باور نمی‌کرد! «نتانیاهو» در پناهگاه زیرزمینی، به دوربین‌ها نگاه می‌کرد و اعلا «جنگ» می‌کرد؛ اما این بار، «جنگ» معنای دیگری داشت. این بار، اسرائیل - رژیمی که خود را شکست‌ناپذیر می‌دانست - در برابر گروهی از جوانان فلسطینی، به زانو درآمد. زانو زدنی که نه‌فقط در میدان نبرد، که در دل تاریخ هم طنین‌انداز شد.
طوفان‌الاقصی، از یک عملیات نظامی فراتر رفت و به یک رخداد تاریخی تبدیل شد؛ رخدادی که معادلات سیاسی، اقتصادی و امنیتی غرب آسیا را برای همیشه تغییر داد. سه سال بعد، هنوز زخم‌های این طوفان التیام نیافته است. این یادداشت، روایت سه سالی است که جهان را تغییر داد؛ از سپیده‌دم هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تا امروز! روایتی از رنج و مقاومت، از اشک و ایستادگی، از مرگ و زندگی...
روایت یک عملیات؛ از غافلگیری هولناک تا شکست غیرقابل ترمیم
طراحان اصلی این عملیات، «یحیی سنوار»، رهبر حماس در غزه که سال‌ها در زندان‌های اسرائیل اسیر بود، و «محمد ضیف»، فرمانده گردان‌های قسام، بودند. بر اساس گزارش‌ها، این عملیات نزدیک به یک سال در خفا برنامه‌ریزی شده بود؛ یک سال صبر، یک سال انتظار، یک سال برنامه‌ریزی برای لحظه‌ای که سرنوشت را تغییر دهد. تعداد نیروهای شرکت‌کننده نزدیک به هزار نفر از حماس بود که در ۱۵ نقطه از مرزهای غزه وارد سرزمین‌های اشغالی شدند.
در دقایق ابتدایی، بیش از ۵ هزار راکت به سمت سرزمین‌های اشغالی شلیک شد. آسمان، پر از نورهای سرخ و نارنجی شد؛ نورهایی که در دل‌شان، خشم سال‌ها اشغال و آتش آرزوهای یک ملت را با خود داشتند. سپس نظامیان حماس با عبور از دیوار حائل، به شهرک‌های صهیونیست‌نشین یورش زمینی بردند؛ در ساعات اولیه، گروهی از نظامیان و شهروندان اسرائیلی دستگیر و به غزه منتقل شدند و وزیر جنگ اسرائیل بلافاصله وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد؛ اما دیگر دیر شده بود.
آمار یک فاجعه؛ مرگبارترین حمله در تاریخ اسرائیل
بر اساس داده‌های رسمی، در جریان حمله هفتم اکتبر حدود هزار و ۲۰۰ نفر در اسرائیل کشته و ۲۵۱ نفر به اسارت گرفته شدند. مجموع کشته‌شدگان اسرائیلی و اتباع خارجی بین هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تا پایان سپتامبر ۲۰۲۵، دست‌کم یک هزار و ۶۶۵ نفر گزارش شده است.
اما آمار اعلام‌شده توسط رسانه‌های اسرائیلی در روزهای نخست عملیات، از هزار و ۴۰۰ کشته و بیش از ۳ هزار زخمی حکایت داشت. این عملیات مرگبارترین حمله در تاریخ اسرائیل بود؛ به‌گونه‌ای که شمار کشته‌شدگان آن ۳۱ برابر حمله قبلی در سال ۱۹۷۸ ارزیابی شده است.
کارشناسان نظامی، این عملیات را «شکستی بی‌سابقه» برای اسرائیل خواندند؛ شکستی که نه‌تنها در بعد نظامی، بلکه در بعد اطلاعاتی و امنیتی نیز ضربه‌ای غیرقابل ترمیم بر پیکره رژیم صهیونیستی وارد کرد. افسانه‌ای که چهل سال ساخته شده بود، در چهل دقیقه فرو ریخت.
طنین شادی در جهان اسلام؛ سازمان‌های بین‌المللی خفقان گرفتند
پس از انتشار خبر عملیات، مسلمانان در کشورهای مختلف از ایران، افغانستان و عراق گرفته تا ترکیه، مالزی و استرالیا، به خیابان‌ها آمدند و پیروزی مقاومت را جشن گرفتند. در برخی شهرها، شادی مردم با توزیع شیرینی و گلاب‌پاشی همراه بود؛ گویی ملت‌ها، سال‌ها منتظر چنین لحظه‌ای بودند. جمهوری اسلامی ایران، حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن، حمایت رسمی خود را از عملیات اعلام کردند.
«آیت‌الله خامنه‌ای»، رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران، در واکنش به این عملیات فرمودند: «این بلا را عملکرد خود صهیونیست‌ها بر سرشان آورد. وقتی ظلم و جنایت از حد گذشت، وقتی درنده‌خویی به نهایت رسید، باید منتظر طوفان بود...
اقدام شجاعانه و در عین حال فداکارانهٔ فلسطینی‌ها پاسخ به جنایت دشمن غاصب بود که سال‌ها ادامه داشت».
«آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل، در اظهاراتی که بازتاب گسترده‌ای یافت، گفت: «مهم است که بدانیم حملات حماس در خلاء رخ نداده است. مردم فلسطین ۵۶ سال در معرض اشغال خفه‌کننده قرار گرفته‌اند. سرزمین آن‌ها به طور پیوسته توسط شهرک‌ها بلعیده شده و اقتصاد آن‌ها ویران شده است».
شکست پروژه غرب؛ فروپاشی رؤیای خاورمیانه جدید
آمریکا در واکنش به این عملیات، ناوهای هواپیمابر خود را برای اقدام بازدارنده در حمایت از اسرائیل به منطقه اعزام کرد؛ اقدامی که نشان‌دهنده عمق وابستگی استراتژیک واشنگتن به تل‌آویو بود. اما این اعزام، تنها ترسِ از دست دادن متحد را فریاد می‌زد، نه قدرت.
پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، گمانه‌زنی‌ها درباره نزدیک شدن عربستان سعودی و اسرائیل به روابط دیپلماتیک رسمی اوج گرفته بود. آمریکا فعالانه ریاض را برای پیوستن به پیمان «ابراهیم» تحت فشار قرار می‌داد؛ اما پس از عملیات، مقیاس تلفات فلسطینیان و ویرانی غزه، عادی‌سازی با اسرائیل را در سراسر جهان عرب از نظر سیاسی سمی کرد.
عربستان سعودی به صراحت اعلام کرد که مشارکتش منوط به «مسیر روشن به سوی راه‌حل دو دولتی» است، شرطی که اسرائیل با ترکیب سیاسی فعلی خود، حاضر به پذیرش آن نیست. این موضع نشان می‌دهد که گسترش پیمان ابراهیم اکنون به شدت مشروط است و به پیشرفت در مسئله فلسطین، ترتیبات امنیتی منطقه‌ای معتبر و محاسبات سیاسی داخلی وابسته است. رؤیای «خاورمیانه جدید» بدون فلسطین، در برابر چشمان آمریکا، فروپاشید.
«شهید آیت‌الله خامنه‌ای»، در تحلیل خود از پیامدهای این عملیات فرمودند: «طوفان‌الاقصی، نقشه‌ای را که آمریکا، اسرائیل و برخی دولت‌های منطقه برای مسلط کردن رژیم صهیونیستی بر اقتصاد و سیاست غرب آسیا و حتی جهان اسلام طراحی کرده بودند، بر هم زد».
بر اساس این نقشه، قرار بود ارتباط رژیم صهیونیستی با دولت‌های منطقه بر اساس خواسته اسرائیل تنظیم شود. همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که پس از عملیات، عربستان سعودی برنامه عادی‌سازی روابط با اسرائیل را به تعلیق درآورد؛ ضربه‌ای که شاید دردناک‌تر از فرود هزاران راکت، بر سر واشنگتن بود.
اسرائیل به انزوا رسید؛ از ریزش بورس تا خروج سرمایه‌گذاران
از پیامدهای بلندمدت این عملیات، انزوای فزاینده اسرائیل در سطح بین‌المللی بود. با وجود حمایت‌های همه‌جانبه آمریکا و برخی کشورهای اروپایی، افکار عمومی جهانی به شدت علیه اسرائیل چرخید و حتی در کشورهای غربی، اعتراضات گسترده مردمی علیه سیاست‌های این رژیم شکل گرفت. پرچم فلسطین، از خیابان‌های تهران تا دانشگاه‌های لندن و پاریس، برافراشته شد.
اقتصاد اسرائیل که قبل از جنگ حدود ۵۸۰ میلیارد دلار برآورد می‌شد، در نتیجه این جنگ حدود ۷ درصد کوچک‌تر از آنچه در غیاب جنگ بود، شده است؛ هزینه نظامی جنگ برای اسرائیل حدود ۶۳ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود که شامل حقوق سربازان ذخیره، مهمات و سامانه‌های دفاعی است. جنگی که برای نابودی مقاومت آغاز شد، اقتصاد اسرائیل را به زانو درآورد.
بلافاصله پس از عملیات، بورس تل‌آویو ۱۲ درصد ریزش کرد. بانک «هاپوعلیم» اسرائیل یک هفته پس از آغاز عملیات، هزینه خسارات اقتصادی این رویارویی را حدود ۷ میلیارد دلار برآورد کرد.
خروج سرمایه‌گذاران از صندوق‌های قابل معامله در بورس اسرائیل شتاب گرفت. صندوق iShares MSCI اسرائیل در بازه ۹ تا ۲۰ اکتبر، خروج خالص ۲.۵ میلیون دلاری را ثبت کرد و دارایی‌های خود را به ۱۱۱.۶۲ میلیون دلار رساند که در مدت مشابه ۱۳.۸ درصد کاهش داشت؛ چراکه سرمایه، جایی که امنیت نباشد، نمی‌ماند.
ارزش «شِکِل»، واحد پول اسرائیل، به دنبال عملیات طوفان‌الاقصی همچنان رو به کاهش رفت و به بیش از چهار شِکِل در برابر دلار رسید. بانک مرکزی اسرائیل اعلام کرد برای محافظت از شِکِل ۳۰ میلیارد دلار به بازارهای داخلی تزریق می‌کند.
با استقراض دولت اسرائیل مبالغ بی‌سابقه‌ای برای تأمین هزینه‌های جنگ، نسبت بدهی عمومی به شدت افزایش یافت. گزارش‌ها حاکی از آن است که نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۵ به ۷۰ درصد و در سال ۲۰۲۶ به ۷۱ درصد خواهد رسید، در حالی که قبل از جنگ این رقم حدود ۶۰ درصد پیش‌بینی شده بود. آینده‌ای که اسرائیل برای خود تصور کرده بود، در آتش جنگی که خود آغاز کرد، سوخت.
فاجعه نسل‌کشی در غزه؛ آمارهایی که وجدان بشریت را بیدار کرد
از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تا اوایل اکتبر ۲۰۲۶ (حدود سه سال)، بیش از ۷۴ هزار و ۲۴۳ فلسطینی به شهادت رسیدند و بیش از ۱۷۵ هزار و ۲۳۲ نفر زخمی شدند. این در حالی است که تعداد قابل‌توجهی هنوز زیر آوار خانه‌های ویران‌شده در غزه باقی ماندند. آوارهایی که هر روز، فریاد می‌زنند؛ آوارهایی که هنوز گرمای بدن‌های بی‌جان را در خود دارند.
در میان شهدا، بیش از ۲۱ هزار و ۷۸۴ کودک و بیش از ۱۱ هزار و ۲۱۳ زن و بیش از ۵ هزار و ۳۵۵ سالمند شناسایی شده‌اند؛ این بدان معناست که گروه‌های آسیب‌پذیرتر (کودکان، زنان و سالمندان) بیش از نیمی از کل شهدا را تشکیل می‌دهند. در میان مجروحان نیز بیش از ۴۱ هزار نفر کودک هستند، کودکانی که نه‌فقط خانه، که کودکی‌شان را هم از دست دادند.
بمباران بیمارستان‌ها و استفاده از سلاح‌های ممنوعه یکی از هولناک‌ترین جنایات اسرائیل در این جنگ بود. حمله به بیمارستان «المعمدانی» غزه که مملو از مجروحان و آوارگان بود، به شهادت بیش از ۵۰۰ غیرنظامی منجر شد. در این مدت، بیش از ۶۰۰ مسجد، ۳۳ بیمارستان و ۱۱۰ مدرسه و دانشگاه تخریب شد؛ کتاب‌ها در آتش سوختند، در حالی که کودکانی که باید آن‌ها را می‌خواندند، زیر خاک خفته بودند.
طی این سه سال، ارتش اسرائیل بیش از ۵۲ هزار تن مواد منفجره در نوار غزه پرتاب کرده و بیش از ۳۰۵ هزار واحد مسکونی را تخریب کرده است. بیش از ۱.۵ میلیون نفر آواره شده‌اند و بیش از ۸۰ درصد زیرساخت‌های غزه نابود شد. غزه‌ای که روزی «نوار» نام داشت، امروز به «خاکستر» تبدیل شده است.
خیزش جهانی؛ از دانشگاه‌های آمریکا تا خیابان‌های اروپا
در پی حملات رژیم صهیونیستی به غزه، از ۱۷ آوریل ۲۰۲۴، اعتراضات مسالمت‌آمیز دانشجویان در واکنش به نسل‌کشی و کشتار مردم غزه، از دانشگاه‌های آمریکا آغاز و به تدریج دامنه آن به دانشگاه‌های دیگر کشورهای غربی نیز کشیده شد. چادرهای اعتراضی در محوطه دانشگاه‌ها، به نمادی از وجدان بیدار نسل جدید تبدیل شد.
«شهید آیت‌الله خامنه‌ای»، با صدور نامه‌ای خطاب به دانشجویان حامی فلسطین، با آن‌ها ابراز همبستگی و همدلی کرد. ایشان در این نامه، جوانان حامی فلسطین در آمریکا را بخشی از جبهه مقاومت خواندند که «برخلاف دولت‌شان، مبارزه شرافتمندانه‌ای را علیه اسرائیل آغاز کرده‌اند و در طرف درست تاریخ ایستاده‌اند. نامه‌ای که در دل جوانان، امید و انگیزه کاشت.
سرکوب، بازداشت و اخراج دانشجویان معترض از سوی دولت آمریکا و دیگر دولت‌های غربی، واکنش‌های مختلفی را به دنبال داشت. طبق گزارش‌ها، در سال ۲۰۲۴ بیش از ۳ هزار و ۱۰۰ دانشجو در اعتراضات دانشگاهی حامی فلسطین دستگیر شدند. اما تاریخ نشان داده که دستبندها، اندیشه‌ها را زندانی نمی‌کنند.
راهپیمایی‌های گسترده‌ای در اعتراض به اقدامات ارتش اسرائیل در ایران، ترکیه، مالزی، استرالیا، انگلستان و آمریکا برگزار شد؛ این اعتراضات، موج جدیدی از همبستگی جهانی با فلسطین را رقم زد که در تاریخ معاصر بی‌سابقه بود. از مسلمان تا مسیحی، از عرب تا غربی؛ همه یک صدا فریاد می‌زدند: «فلسطین آزاد خواهد شد».
بازگشت فلسطین به اولویت جهان؛ تاریخ به نقطهٔ عطف رسید
سه سال پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، می‌توان با اطمینان گفت که طوفان‌الاقصی، یک نقطهٔ عطف تاریخی بود؛ نه‌فقط در تاریخ فلسطین، بلکه در تاریخ کل منطقه غرب آسیا و حتی جهان.
آتش‌بس‌هایی که در طول این سه سال برقرار شد، از جمله آتش‌بس نوامبر ۲۰۲۳ با میانجی‌گری قطر و مصر و آتش‌بس ژانویه ۲۰۲۵ نتوانستند به درگیری‌ها پایان دهند. اما یک واقعیت غیرقابل انکار است: «هیچ چهارچوب منطقه‌ای نمی‌تواند به ثبات پایدار دست یابد اگر مسئله فلسطین به حاشیه رانده شود یا غزه از بازیابی سیاسی و اقتصادی حذف گردد».
طوفان‌الاقصی، نامی است که در تاریخ ثبت شد؛ نه به‌خاطر خشونت، بلکه به‌خاطر شجاعت و ایستادگی مردمی که با دستان خالی، در برابر مجهزترین ارتش منطقه ایستادند و پیروز شدند. مردمی که در برابر آتش ایستادند، در برابر مرگ لبخند زدند و در برابر اشغال، ایستادگی را برگزیدند.
همان‌طور که شهید آیت‌الله خامنه‌ای فرمودند: «این طوفان، نقشه‌ای را که آمریکا و اسرائیل برای تسلط بر جهان اسلام طراحی کرده بودند، بر هم زد».
و این، شاید مهم‌ترین دستاورد طوفان‌الاقصی باشد: «بازگشت مسئله فلسطین به صدر اولویت‌های جهانی»؛ مسئله‌ای که سال‌ها می‌خواستند به فراموشی بسپارند، اما امروز، دوباره قلب جهان را به تپش انداخته است.
هالووین
#آشپزی
#خراسان جنوبی